Veel ouders maken zich druk om gamen. Snap ik als geen ander.
📱 Te veel schermtijd
😤 Hevige emoties bij het stoppen
🤫 Regels die stiekem worden omzeild
Ik zie het wekelijks in mijn praktijk. En ja, ik ken inmiddels ook alle trucjes waarmee kinderen tóch hun spel langer en vaker kunnen spelen. Handig om te weten als ouder. 😉
Maar zonder gekheid: té veel gamen kan ongezond zijn. Het zorgt voor strijd, en daar mag je als ouder best grenzen in stellen.
De vraag die ik altijd stel
Bij een eerste kennismaking vraag ik kinderen nooit meteen naar hun gamegedrag.
In plaats daarvan stel ik een andere vraag:
“Wat doe je graag, waar word je blij van?”
En wat denk je?
9 van de 10 keer zeggen kinderen: “Gamen.”
Voor ouders klinkt dat als een probleem. Maar als je kijkt door de bril van talent en veerkracht, zie je ineens iets heel anders.
De verborgen talenten achter gamen
Wanneer een kind doet waar het energie van krijgt, komen talenten naar boven.
Bij gamen zie ik vaak dit:
🧩 Strategie leren
🤝 Samenwerken
💪 Doorzetten na een mislukking, grenzen verleggen
🌍 Een wereld ontdekken en je eigen plek vinden
🎭 Nieuwe rollen uitproberen, experimenteren, creatief denken, zelfstandiger worden, hulp leren vragen
Het gaat dus niet om het gamen zelf, maar om wat er zichtbaar wordt onder het gamen.
Van virtueel naar écht leven
De échte vraag is: Hoe kun je de talenten die in games naar boven komen, meer ruimte geven in het dagelijks leven?
Dat is voor mij de kern van coaching: niet focussen op wat misgaat, maar versterken wat er al ís.
Hoe kijk jij naar gamen?
Zie jij vooral de uitdaging en strijd rondom gamen?
Of herken je ook de kans om te ontdekken welke talenten jouw kind daar eigenlijk laat zien?
